zondag 2 november 2014

FWF: 100% goed voor onze wereld, 100% slecht voor mijn ego

We gaan er niet over mekkeren: het is inderdaad al november, maar de foto's, die werden dinsdag al getrokken, in ongelooflijk aangenaam en kokerig gezelschap.
(Mochten er toevallig blonde dochters dit lezen: nee hoor, uw moeder, die blogt niet. Dat is gewoon iemand met een parallel leven!)
Maar er gaat meer aan vooraf.
Diezelfde outfit droeg ik namelijk een week voordien ook al, toen ik met het kroost naar de bib ging.
In het naburige dorp is er immers elke woensdag een voorleesuurtje: ideaal om uw kinders op de bank aldaar te zetten en even op uw gemak door de bibliotheek te wandelen.
Toen ik het kroost weer ging halen, stond daar een vrouw die mij vaag voorkwam en omgekeerd blijkbaar ook.
Ik schrijf hier even de meest toffe conversatie ever uit!
Zij: "Seg, zijt gij Leen niet?"
Ik: "jaja. Gij zijt de mama van Els, niet?"
Zij: "ja en dat zijn ons Els haar twee zoontjes. Ze is zwanger van nummer drie nu"
Ik: "Ah, tof"
Zij: "ja. En gij zijt ook terug in verwachting!?"
(kijkt nadrukkelijk naar mijn, blijkbaar enorme, buik)
Ik: "Nee, ik ben gewoon dik, blijkbaar."

Echt, plezant dat het was!
Ondertussen maak ik constant grapjes over mijn 'zwangerschap' die, tenzij ik volgende week mijn regels niet krijg, onbestaande is.

En daarom: een fair wear friday met het ideale kleedje voor vrouwen die er graag zwanger willen uitzien.

Het kleedje:
Gekocht op 2dehands.be, mijn favoriete onlinewinkel. Het is van COS en het is heerlijk zacht, voelt aan als een pyjama en maakt je blijkbaar vet. Waarschijnlijk werd het daarom verkocht.
Maar echt: foert!
Ik ga dat zo vaak dragen, het is echt een zaligheid!
Het lint erin komt van de rommelmarkt

De laarzen:
Ook tweedehands gekocht op het www en steunzoolloos.
Vooral dat laatste maakt mij momenteel gelukkig.

De pose:
Serieus: zwangerschapsfoto's met kleren aan van bekende modellen zijn vrij schaars!
Maar kom, ge kunt er u wel iets bij voorstellen, niet?







Ik *hartje* mijn buik!







woensdag 22 oktober 2014

Kinderlogica & duizend hartjes

De training zat erop en we reden naar huis.
Op de achterbank zat een content kind.

'Ik ga altijd rugby blijven doen, mama!'
'Bedoel je als werk?'
'Neenee, als sport. Ik ga altijd rugby doen en zwemmen, dat zijn mijn sporten.'
(als ge heel stil zijt, hoort ge op de achtergrond de Gilbert zijn wielerminnend hart breken)

'Ah, dat is kei tof! Seg, wat zou je eigenlijk willen doen als werk?'
'Voor dieren zorgen. Ik word later dierenarts! Voor alle lieve, schattige en zachte diertjes!'
'Jamaar knolleke, je weet toch dat de dieren die bij de dierenarts komen niet altijd lief en schattig zijn, want die zijn ziek.'
'Dat is niet erg, mama. Ik maak die dan weer beter!'

'En wat als er iemand met zo'n dikke vogelspin komt?'
'Mama, niemand heeft een vogelspin als huisdier. Dat kan niet!'
'Jawel, die meneer die we hebben gezien vorige week, die heeft dat.'
Het kind denkt even na, niet meer dan een paar seconden.

'Op die dag zit er iemand anders. Ik kan niet altijd werken hé?'

Zoals ik al zei: duizend hartjes...












donderdag 2 oktober 2014

Fair wear zondag

Ik ben echt nog zwaar fan van fair wear friday, maar die vrijdag, dat lukt niet altijd.
Eigenlijk, de dag maakt in principe niets uit, wel?
En de kwaliteit van de foto's, dat is eigenlijk ook maar bijzaak. Niet?

Maar het mag natuurlijk wel iets hebben, zo'n outfitpost.
Ik heb ze eens allemaal bekeken en ik moet zeggen: poseren, dat is niet mijn sterkste kant. Verre van zelfs!
Gelukkig zijn er mensen die dat wel kunnen en aangezien alles toch al gedaan is, ga ik die gewoon kopiëren, easy peasy!
We kunnen alvast met zekerheid zeggen dat het een billenkletser van formaat gaat worden.
Tenslotte heb ik allesbehalve het figuur van een fotomodel en bovendien beschik ik over een karakterkop.
Lachen!

Wacht: het wordt nog beter!
Ik ben namelijk ook niet de meest stipte persoon en geen vergetelheid is mij vreemd.
Dus doe gerust mee: klik op de enveloppe hier rechtsboven en mail mij een foto. Het mag gerust belachelijk zijn, echt: laat u gaan! Maar verwacht niet dat ik hier halfnaakte foto's ga posten, ik wil namelijk niet iedereen wegjagen.
Ik zal de spits afbijten, met iets dat ook erg 'spits' is: Twiggy!







De gelijkenis is treffend, nietwaar?
De bril komt van de kringwinkel en heeft deze maand al goed dienst gedaan. Leve de nazomer!

Het kleedje komt van bij Think Twice, het was er zo eentje dat niets meer nodig had: perfectie voor 15€, daar houden wij van!

En dan de laarzen.
De laarzen zijn mijn grote vestimentaire liefde!
Gevonden op tweedehands, van de Belgische Nathalie Verlinden en zo schoon dat zelfs volledig heteromannen zeggen dat ze mooi zijn.

De volle 100% goed dus!
Wat ook de volle 100% goed was, was het festival waar deze foto getrokken werd én de talentvolle vriendin die mij kon fotograferen tijdens de 10 seconden dat mijn buikspieren deze pose aankonden

Tot de volgende!



zondag 21 september 2014

In mijn tijd was het écht beter!

Ik was vroeger zot van Tiny, het meisje van het boek.
Zo geweldig dat die was!
Mijn favoriet was 'Tiny in de tuin'. Ik zweer het u: die tuin was gigantisch! Minstens drie voetbalvelden groot, als je het mij vraagt. En perfect onderhouden ook!
De reden dat ik dat boek zo fantastisch vond, was niet door mijn ontluikende groene vingers (de Gilbert geeft hier de planten water, dat zegt genoeg), maar door haar tuindier.

Waar wij zitten opgescheept met een, weliswaar schattige, egel die niets anders doet dan zijn gevoeg op ons gras en terras, had Tiny een schildpad.
EEN SCHILDPAD!
Sindsdien vind ik een schildpad in de tuin het coolste wat er bestaat.
En hoewel het boek ergens bij mijn ouders in de kelder steekt, weet ik nog steeds hoe het dier heette: 'Pleuntje'.
Echt: als ik ooit een landschildpad in mijn tuin heb, noem ik hem zo, als eerbetoon.

Maar die Tiny had niet enkele de beste dieren in huis, nee hoor, dat kind was een allround fenomeen!
Serieus: op de dag dat ze alleen thuis is met haar broertje, ruimen ze hun speelgoed op, poetsen ze alle schoenen, dweilen ze de vloer, doen ze de was én de afwas, hangen ze die was ook nog op, dekken ze de tafel en koken ze zelf een driegangenmenu met als dessert verse soezen.
En die Tiny is volgens mij niet eens veel ouder dan tien jaar!
Ik ben drie keer zo oud en ik heb geen idéé hoe je verse soezen maakt, laat staan dat ik ze piramidegewijs zou kunnen stapelen!
Het spreekt natuurlijk voor zich dat ik het boek in huis haalde van zodra de kinders een bladzijde konden omslaan, kwestie van het wat inspiratie op te laten doen.

Maar ach, hoe treurig is soms het lot van jeugdhelden...
Daar waar Tiny ooit een schattig kind was met losse pen getekend, is het nu een gedigitaliseerd mormel.
Eerlijk waar, ik heb niks tegen vooruitgang, maar soms is het origineel gewoon beter.





Nee, Tiny, je bent geen droomprinses meer...


maandag 8 september 2014

Fair wear twee weken geleden en eergisteren

Ik had blogverlof, ongepland weliswaar, maar toch: ineens was het er.
De grote vakantie was om en voor ik er erg in had, had ik amper iets gepost.
Geen paniek echter: we gaan terug van start, maar wel op't gemak.
Om te beginnen met een outfit van augustus en september, dat ik juli vergeten ben, maak ik nog wel goed, beloofd!

 Ok: twee weken geleden, dus nog op het nippertje augustus.
U ziet dat ik onnoemelijk sexy schoenen draag, laat mij duidelijk stellen: het is van te moeten!
Aangezien mijn voet nog altijd niet beter is, kan ik enkel plat schoeisel dragen.
Of nee: maak daar maar van 'plat schoeisel met steunzolen'.
Het was een zwarte dag toen ik, vergezeld van een tas met mijn favoriete schoenen, bij de orthopediste aankwam en vroeg of ik mijn schoenen nog kon aandoen met steunzolen.
Ik ga hier niet  te veel uitweiden, maar ik kan u wel vertellen dat er bijna traantjes vloeiden.
En ook wat bloed, toen ze me vertelde 'dat ik mijn schoenenkast wel zou gaan aanpassen'.
(ok, dat van dat bloed is overdreven, maar ik verzekerde haar wel dat het nooit zou gebeuren. Ondertussen heb ik al toe moeten geven dat ze gelijk had)

Maar kom: er is ook een positieve kant aan, want wat lezen we in de Elle van deze maand? Normcore!
Oftewel: 'comfortable is the new black'.
Ha! Ik ben dus kei hard een trendsetter, hoera!
Echt jong, dat is gewoon een kwestie van tijd voordat ik op van die streetsyle blogs sta te schitteren!


Passons, de outfit!

De sjaal:
Tweedehands, op de garageverkoop van een dode moemoe met twijfelachtige smaak
(serieus: ze had minstens 30 bloesjes met luipaardprint in haar kast hangen!).

Het jasje:
Gekregen van een vriendin die het niet meer droeg.

Het kleed:
Think Twice en met een moeilijke lengte, maar ik kan dat af, want ik ben hip!

De schoenen:
Onitsuka Tiger, nieuw gekocht. Er is geen koe voor geslacht, maar dat is dan waarschijnlijk ook het enige positieve...

De tas:
Schone kleren zak. Nieuw gekocht, maar wel zo goed als jezus zelf!

Rapport:
4/5, de schoenen zijn een minpunt, maar wel noodzakelijk.




Outfit nr 2: de Gilbert was niet thuis, dus is het een spiegel selfie geworden in de dochter haar slaapkamer, je m' excuse!

T-shirt:
Gekregen

Rokje:
Nieuw gekocht, in Zweden.
Het komt van bij Lindex (iets zoals h&m) en is van ecologisch geteelde katoen.
Ik merkte op verlof dat mijn meegebrachte short niet meer zo goed zat als een paar maanden geleden en besloot dat vakantie en comfort onlosmakelijk verbonden zijn. Bij Lindex hebben ze trouwens bikini's uit gerecycleerd polyester, hoe tof is dat?

Schoenen:
Wederom de Onitsuka Tigers

Rapport:
1.5/3: het rokje is dan wel van ecologisch katoen, maar ik betwijfel of de mensen die het in elkaar gezet hebben de job van hun dromen hebben...
De outfit op zich is ook niet wauw, maar kom: ik kan niet alle dagen hip zijn.


Mocht u trouwens denken: 'zijt gij daar niet wat te breed voor, voor dat rokje?'.
Natuurlijk ben ik dat!
Ik ben woensdag zelfs aangesproken door enkele hangjongeren in Antwerpen:
Zij: 'Mevrouw, mevrouw!'
Ik: *gruwel van het woord 'mevrouw' en draai mijn hoofd om*
Zij: 'Gij hebt een kei dikke poep!'
Ik: 'jaja, ik weet het'
     *huppel vrolijk verder om bij te tattooeur een anker op mijn dik gat te laten zetten*


Toedels!

vrijdag 1 augustus 2014

Opgepast: jeugdsentiment in zicht





We gaan het hier niet hebben over het feit dat het hier belachelijk stil is, ook niet over het feit dat ge nog een deel outfitposts te goed hebt van mij.
Sterker nog: ge gaat dat allemaal vergeten zijn binnen de vijf minuten.
Waarom?
Ahaa, nu komt het!
Duik diep in uw verleden, terug naar uw kindertijd.
Als ge aanbeland zijt in de kleuterklas zit ge te ver, ga een beetje terug, richting de lagere school.
Wat leest ge daar?
Sprookjes, in zo'n grote boek. Er zijn ook cassettes bij, waarop ze verteld worden door zo'n zoetgevooisde stem, tof!






Van die boeken ligt er hier nog een deel, maar aangezien mijn kinders nog niet kunnen lezen, zijn ze daar nog niet zo veel mee.
Luisteren kunnen ze echter wel (al durf ik dat soms te betwijfelen), maar daar zijt ge natuurlijk niets mee als ge geen cassettes kunt afspelen.
Maar wacht, niet getreurd: klik hier voor zo'n 8 uur luisterplezier!
Gedigitaliseerde cassettes van Lekturama, oh yeah!
Dat gaat kei tof worden in de auto straks!

Noot: voor zij die er echt veel van kennen: die junglebook hoort daar inderdaad niet bij, maar kom, nog een klein uur minder gezaag van 'zijn we er bijna?!?'